"مكه – روز شنبه 31 فروردين1343 – 8 ذي حجه 1383"
آيت اللها
وقتي خبر خوش آزادي آن حضرت ، تهران را به شادي وا داشت ، فقرا منتظر الپرواز بودند به سمت بيت الله . اين است كه فرصت دست بوسي مجدد نشد . اما اينجا دو سه خبر اتفاق افتاده و شنيده شده كه ديدم اگر آنها را وسيله اي كنم براي عرض سلامي بد نيست.
اول اينكه مردي شيعه ي جعفري ديدم كه از اهالي الاحساء – جنوب غربي خليج فارس , حوالي ويت و ظهران – مي گفت 80 درصد اهالي الاحساء و ضوف و قطيف شيعه اند و از اخبار واقعه مولمه پانزده خرداد حسابي خبر داشت و مضطرب بود و از شنيدن خبر آزادي شما شاد شد . خواستم به اطلاعتان رسيده باشد كه اگر كسي از حضرات روحانيون به آن سمت ها گسيل بشود هم جا دارد و هم محاسن فراوان .
ديگر اين كه در اين شهر شايع است كه قرار بوده آيت الله حكيم امسال مشرف بشود ولي شرايطي داشته كه سعودي ها دو تايش را پذيرفته اند و سومي را نه . دو تايي را كه پذيرفته اند داشتن محرابي براي شيعيان در بيت الله و تجديد بناي مقابر بقيع و اما سوم كه نپذيرفته اند حق اظهار راي و عمل در رويت هلال . به اين مناسبت حضرت ايشان خود نيامده اند و هياتي را فرستاده اند گويا به رياست پسر خود . خواستم اين دو خبر را داده باشم .
ديگر اين كه گويا فقط دو سال است كه به شيعه در اين ولايت حق تدريس و تعليم داده اند ، پيش از آن حق نداشته اند .
ديگر اين كه –كتاب- "غرب زدگي " را در تهران قصد تجديد چاپ كرده بودم با اصلاحات فراوان . زير چاپ ، جمعش كردند و ناشر محترم متضرر شد . فداي سر شما
ديگر اين كه طرح ديگري در دست داشتم كه تمام شد و امدم ، در باره ي نقش روشنفكران ميان روحانيت و سلطنت . و توضيح اين كه چرا اين حضرات هميشه در آخرين دقايق طرف سلطنت را گرفته اندو نمي بايست . اگر عمري بود و برگشتم تمامش خواهم كرد و به حضورتان خواهم فرستاد . علل تاريخي و روحي قضيه را گمان مي كنم نشان داده باشم . مقدماتش در "غرب زدگي " ناقص چاپ اول آمده . ديگر آنكه اميد وارم موفق باشيد . والسلام .
"همچنان كه آن بار در خدمتتان به عرض رساندم فقير گوش به زنگ هر امر و فرماني است كه از دستش برايد . ديده شده كه گاهي اعلاميه ها و نشرياتي به اسم و عنوان حضرات در مي آمد كه شايستگي و وقار را نداشت . نشاني فقير را هم حضرت "صدر " مي داند و هم اينجا مي نويسم : تجريش آخر كوچه فردوسي .
والسلام
اين نامه را روزنامه كيهان در تاريخ 8/7/78 به چاپ رساند .
گفتني است اين نامه در شهر مكه دو هفته پس از آزادي امام در سال 43 نوشته و ارسال شده است .
اين نامه در پي يورش ساواك به بيت امام در قم در سال 1345 به دست ساواك افتاد و در پرونده جلال بايگاني شد .
